minął rok!.

W NIEDZIELĘ, 2 CZERWCA, W DZIEŃ DZIĘKCZYNIENIA, NA MSZY ŚW. O GODZ. 11.00, DZIECI NASZEJ PARAFII BĘDĄ OBCHODZIĆ PIERWSZĄ ROCZNICĘ TEGO WYDARZENIA SPRZED ROKU, GDY PIERWSZY RAZ PRZYJĘŁY DO SWOICH SERC JEZUSA EUCHARYSTYCZNEGO. RADUJMY SIĘ RAZEM Z NIMI I ICH RODZINAMI, GDYŻ CZAS TEGO WSPOMNIENIA SIĘ ZBLIŻA. ALLELUJA!.

dzień dziękczynienia*2019


 

12 Święto Dziękczynienia – w trosce o rodzinę

Podczas tegorocznego Święta Dziękczynienia, które będziemy celebrowali 2 czerwca podziękujemy Opatrzności Bożej za dwóch wielkich Pasterzy – świętego Jana Pawła II i kardynała Stefana Wyszyńskiego prymasa Tysiąclecia.

Święto Dziękczynienia odbywa się dokładnie w 40. rocznicę rozpoczęcia pierwszej pielgrzymki Jana Pawła II do Ojczyzny (samolot z papieżem wylądował na Okęciu 2 czerwca o godzinie 10.07). Jednocześnie żyjemy w oczekiwaniu na ogłoszenie decyzji o beatyfikacji Czcigodnego Sługi Bożego Stefana Wyszyńskiego.

Obaj ci Mężowie Opatrznościowi, których Bóg dał Kościołowi polskiemu i Kościołowi Powszechnemu ogromną wagę przywiązywali do rodziny, a troskę o nią wyrażali w wielu swych działaniach.

Uwięziony Prymas Tysiąclecia, kreśląc w Komańczy tekst Ślubów Jasnogórskich zawarł w nich obietnicę czuwania na progu ogniska domowego, aby przy nim życie Polaków było bezpieczne, a inaugurując narodową nowennę przed 1000. rocznicą Chrztu Polski piąty jej rok poświęcił właśnie rodzinie. Rok 1961/1962 nowenny, był to rok rodziny katolickiej, pod hasłem: „Rodzina Bogiem silna”.
Prymas Tysiąclecia wiedział, że rodzina jest niejako pierwszą świątynią, gdzie dzieci dowiadują się o Bogu, jest pierwszą szkołą wychowania chrześcijańskiego.
Jakże aktualna jest postawiona przed laty diagnoza kardynała Stefana Wyszyńskiego: Istnieją dziś potężne siły rozkładowe rodziny.
Głęboko przekonany o niezwykłej roli rodziny we współczesnym świecie był Jan Paweł II. To On w 1981 roku powołał Papieska Radę do spraw Rodziny i zainaugurował cykliczne, odbywające się co trzy lata Światowe Spotkania Rodzin.
Kilka miesięcy po zamachu na placu św. Piotra wydał adhortację apostolska Familiaris consortio, w której zakreślił zadania rodziny chrześcijańskiej w świecie współczesnym i stwierdził, iż Kościół jest świadomy tego, że małżeństwo i rodzina stanowią jedno z najcenniejszych dóbr ludzkości. Podobnie jak wcześniej Prymas Tysiąclecia Jan Paweł II dostrzegał, że rodzina jest przedmiotem ataków ze strony licznych sił, które chciałyby ją zniszczyć lub przynajmniej zniekształcić.
W liście Gratissimam sane nazwał rodzinę „drogą Kościoła” i przypomniał, że(…) Pośród tych wielu dróg rodzina jest drogą pierwszą i z wielu względów najważniejszą.

Jest szczególnym znakiem, że podczas XII Święta Dziękczynienia, w którym wielbimy Boga za tych dwóch Wielkich Pasterzy, do Świątyni Opatrzności Bożej wprowadzone zostaną relikwie błogosławionej Marii od Jezusa Dobrego Pasterza, założycielki Zgromadzenia Sióstr Najświętszej Rodziny z Nazaretu. Charyzmatem tego zgromadzenia jest szerzenie Królestwa Bożej miłości poprzez oddanie się służbie Kościoła, zwłaszcza misji względem rodziny.

Relikwie zostaną wprowadzone do Świątyni w 30-lecie beatyfikacji założycielki Zgromadzenia, dokonanej przez Jana Pawła II, patrona rodzin, który ogłosił wówczas, iż siostra Maria od Pana Jezusa Dobrego Pasterza pozostaje apostołką godności ogniska rodzinnego.

Patrząc na splot wydarzeń osnutych wokół XII Święta Dziękczynienia wypada się zgodzić z twierdzeniem księdza Bronisława Bozowskiego, że „w życiu chrześcijanina nie ma przypadków, są tylko znaki…”

5 NIEDZIELA WIELKANOCNA

Miasto Święte – Jeruzalem Nowe ujrzałem zstępujące z nieba od Boga – opowiada św. Jan. Tak, to wizja eschatologiczna, obraz końca czasów, gdy Bóg zamieszka ze swoim ludem, a śmierci już nie będzie. Ale przecież Jezus mówił też: królestwo Boże pośród was jest . I mówił: gdzie są dwaj albo trzej zebrani w imię moje, tam jestem pośród nich. A w swoim Ciele i Krwi zamieszkał między nami.

Przykazanie nowe daję wam, abyście się wzajemnie miłowali […] Po tym wszyscy poznają, że jesteście uczniami moimi – mówi Jezus do uczniów. To już ostatnie słowa, ostatnie zalecenie. Za chwilę dokona się wywyższenie. Już niedługo nie będą Go widzieli, ale zostaną posłani, by zanieść Dobrą Nowinę całemu światu. Jak ludzie mają poznać, że On jest wśród nich, choć nie będą Go oglądać własnymi oczami? Nie inaczej, jak dzięki wzajemnej miłości.

Miłość kojarzy się nam z brakiem konfliktów. Wystarczy jednak poczytać Dzieje Apostolskie, by przekonać się, że nie anioły bez temperamentu, ale żywi ludzie podobni do nas nieśli Ewangelię światu. O żywych ludziach, takich jak my, mówiono: patrzcie, jak oni się miłują. Jak to możliwe?

Paweł i Barnaba odbyli wielką podróż. Umacniali uczniów w wierze, ustanawiali starszych, głosili Słowo. Przeznaczone im dzieło wykonali. A raczej, jak sami mówią, Bóg go dokonał przez ich ręce.

Jeruzalem Nowe ujrzałem zstępujące od Boga. Królestwo Boga od Niego zstępuje. Jest Jego darem. Jeśli pozwolimy Mu działać w nas, On je uczyni.

MAJOWA MODLITWA

Miesiąc maj, poświęcony jest w szczególny sposób Matce Bożej. Jest to miesiąc nabożeństw, podczas których rozbrzmiewa w kościołach, przy kapliczkach czy figurach przydrożnych Litania do Najświętszej Maryi Panny, nazywana popularnie Litanią Loretańską.

Miesiąc maj, poświęcony jest w szczególny sposób Matce Bożej. Jest to miesiąc nabożeństw, podczas których rozbrzmiewa w kościołach, przy kapliczkach czy figurach przydrożnych Litania do Najświętszej Maryi Panny, nazywana popularnie Litanią Loretańską. 
Termin „litania” (gr. lite, łac. litanea = prośba, błaganie) oznacza dosłownie modlitwę błagalną. Od innych modlitw błagalnych różni się specyficznym układem. Złożona jest z szeregu wezwań-inwokacji, po których następuje stała odpowiedź, np.: „Módl się za nami” – w litaniach do Matki Bożej i świętych, a jeśli zwracamy się do Chrystusa lub innych Osób Boskich – „Zmiłuj się nad nami” lub „Wysłuchaj nas, Panie”. 
„Wśród form modlitwy do Najświętszej Dziewicy zalecanych przez Kościół znajdują się litanie. Polegają one na dość długiej serii wezwań do Maryi, następujących po sobie w jednakowym rytmie i stwarzających jakby modlitewny strumień uwielbień i błagań. Wezwania bowiem, przeważnie bardzo krótkie, składają się z dwu części: pierwsza jest wychwalaniem (Panno łaskawa), druga – błaganiem („Módl się za nami”) („Dyrektorium o pobożności ludowej i liturgii”).