i po odpuście …

Serdecznie dziękuję Ks. Prałatowi Krzysztofowi Stawskiemu, Dyrektorowi CARITAS ARCHIDIECEZJI GNIEŹNIEŃSKIEJ, za przewodniczenie naszej parafialnej modlitwie odpustowej oraz za wygłoszenie okolicznościowego kazania  odpustowego. 

Serdecznie dziękuję też wszystkim, którzy włączyli się w przygotowanie tych uroczystości: paniom i panom oraz dzieciom, którzy sprzątali obejście kościoła, przygotowali i posprzątali kościół. Dziękuję serdecznie Pani Arlecie, za piękne dekoracje z kwiatów dla ołtarzy naszej świątyni. Dziękuję również Druhom Strażakom, pocztom sztandarowym; Matek i Ojców ; pani Martynie i dziewczętom z grupy muzycznej „TERAZ I TU”, LSO; parafianom, gościom i sympatykom naszej parafii i świątyni za udział w modlitwie odpustowej – „Bóg zapłać”!.

światowy dzień ubogich

„Zaangażowanie chrześcijan, z okazji tego Dnia Ubogich, a przede wszystkim w życiu codziennym, nie polega tylko na inicjatywach towarzyszących, które, jakkolwiek godne pochwały i konieczne, powinny pobudzić w każdym z nas uwagę poświęcaną tym, którzy znajdują się w trudnościach. Ta pełna miłości uwaga jest początkiem prawdziwego zatroskania o ubogich oraz poszukiwania dla nich prawdziwego dobra – napisał w Orędziu na III Światowy Dzień Ubogich papież Franciszek.

w tym tygodniu …

W tym tygodniu wspominamy:


Wspomnienie bł. Karoliny Kózkówny, dziewicy i męczennicy

PATRONKA: diecezji rzeszowskiej, Ruchu Czystych Serc, Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży.

IMIĘ: pochodzi od imienia Karol, z germańskiego „wolny człowiek”.

Przyszła na świat 2 sierpnia 1898 roku we wsi Wał-Ruda koło Radłowa, jako czwarte z jedenaściorga dzieci w ubogiej, chłopskiej rodzinie. Będąc 16-letnią dziewczyną została zamordowana, kiedy broniła się przed zgwałceniem przez rosyjskiego żołnierza. Miało to miejsce 18 listopada 1914 roku. Zmarłą szybko otoczył kult męczeństwa i świętości. Podczas wizyty w Tarnowie, 10 czerwca 1987 roku, papież Jan Paweł II ogłosił ją błogosławioną.


Wspomnienie bł. Salomei, zakonnicy

ATRYBUT: gwiazda ulatująca z jej ust w chwili śmierci.

IMIĘ: żeńska forma męskiego imienia Salomon, wywodząca się z hebrajskiego szalom, oznaczającego „pokój”, „pomyślność”.

Urodziła się ok. 1212 roku. Około roku 1223 została żoną Kolomana – króla Rusi Halickiej, syna króla węgierskiego Andrzeja II. Małżeństwo to miało zatwierdzić porozumienie polsko-węgierskie i podział wpływów na Rusi Czerwonej. W 1241 roku, po śmierci męża w bitwie z Tatarami, Salomea wstąpiła do klarysek w Sandomierzu (1245). Na jej prośbę Bolesław V ufundował klasztor tego zgromadzenia w Zawichoście, przeniesiony następnie w 1260 roku do Grodziska k. Skały.


Wspomnienie św. Rafała Kalinowskiego, prezbitera

PATRON: oficerów i żołnierzy, orędownik w sprawach trudnych.

IMIĘ: pochodzenia hebrajskiego, znaczy „Bóg uzdrowił”.

Urodził się 1 września 1835 roku w Wilnie. W 1864 roku, za udział w powstaniu styczniowym, Rosjanie skazali go początkowo na śmierć, a potem na katorgę. Podczas dziesięcioletniego pobytu na Syberii modlił się, wspierał swoich towarzyszy niedoli oraz chorych, prowadził też katechezę dla dzieci i młodzieży. Po powrocie do kraju pracował m.in. jako wychowawca młodego księcia, przyszłego kapłana i błogosławionego, Augusta Czartoryskiego. W listopadzie 1877 roku wstąpił do karmelitów, przyjmując zakonne imię Rafał od św. Józefa. Był cierpliwym spowiednikiem, prowadził ponadto intensywną działalność apostolską. Zmarł w klasztorze w Wadowicach w 1907 roku.


Wspomnienie Ofiarowania Najświętszej Maryi Panny

Według Protoewangelii Jakuba i Legenda aurea Maryja została ofiarowana w Świątyni w wieku trzech lat. Święto ofiarowania powstało zaś wraz z poświęceniem kościoła Najświętszej Maryi Panny w Jerozolimie w 543 roku.

Obecne na Wschodzie już w VI wieku, aby sławić Maryję jako prawdziwą świątynię, w której zamieszkał Bóg, zostało wprowadzone na Zachodzie dopiero w XIV wieku. Zachowało się jako wspomnienie w nowym kalendarzu liturgicznym. Ikonografia przedstawia Maryję jako dziecko, które wchodzi po stopniach świątyni, przyjmowane przez kapłanów.


Wspomnienie św. Cecylii, dziewicy i męczennicy

OPIEKUNKA: muzyków, lutników, poetów i śpiewaków.

IMIĘ: pochodzenia łacińskiego, znaczy „ślepy”. Według etymologii średniowiecznej znaczy „niebo i lilie”.

Młoda chrześcijanka żyjąca w III wieku, została narzeczoną poganina imieniem Walerian. Zachowując ślub czystości, nawróciła małżonka, który zgodził się przyjąć chrzest i poniósł męczeństwo. Również Cecylia, odmówiwszy złożenia ofiary bożkom, została ścięta. Postać tej świętej ściśle wiąże się z muzyką, być może dlatego, że w jej Passio opowiada się, iż w czasie swego ślubu, „gdy grały organy, śpiewała w swoim sercu tylko dla Pana”.

Począwszy od XIV wieku, jest przedstawiana z instrumentami muzycznymi, głównie organami.


Wspomnienie św. Klemensa I, papieża i męczennika

OPIEKUN: dzieci, kapeluszników, przewoźników, przewoźników na statkach rzecznych, gondolierów, kamieniarzy, marynarzy, rzeźbiących w marmurze i dłutowników. Przyzywa się go przeciw chorobom wieku dziecięcego.

IMIĘ: pochodzi z łaciny i znaczy „życzliwy, wyrozumiały”.

Żył w I wieku i był czwartym biskupem Rzymu, od 88 do 97 roku. Napisany przez niego list do Koryntian, w którym domaga się przywrócenia zgody w miejscowej wspólnocie chrześcijańskiej, potwierdza niekwestionowany autorytet hierarchii Kościoła.

Według tradycji apokryficznej miał zostać zesłany na Krym, skazany na roboty w kopalni i wreszcie wrzucony z okrętu w morze z kotwicą u szyi.

Jest przedstawiany w szatach papieskich, a jego głównym atrybutem jest kotwica.


Wspomnienie św. Kolumbana, opata

Kolumban urodził się w roku 543 lub 561 w prowincji Leinster w Irlandii. Pochodził z rodziny o niskiej pozycji społecznej. W historii Kolumban zwany jest Młodszym w odróżnieniu od św. Kolumbana Starszego, ur. w 521 r., pochodzącego z królewskiego rodu w Irlandii. Kolumban pod wpływem pewnej pustelniczki jako młodzieniec porzucił dom rodzinny i ówczesnym zwyczajem rozpowszechnionym w Irlandii rozpoczął pielgrzymowanie z miłości do Chrystusa. Podczas tej wędrówki zatrzymał się w klasztorze Cleenish Island na jeziorze Erne, gdzie uczył się Pisma Świętego, następnie udał się do klasztoru w Bangor będącym jednym z ośrodków duchowych i kulturalnych Irlandii, gdzie przełożonym był jego założyciel opat Comgall, późniejszy święty. Tu z czasem Kolumban został kierownikiem szkoły klasztornej i napisał nieistniejący obecnie komentarz do Psalmów. Po uzyskaniu pozwolenia opata Comgalla Kolumban wraz z 12 towarzyszami udał się około roku 590 do Galii, gdzie spotkał się z życzliwością galijskiej arystokracji oraz burgundzkich królów. Królowie burgundzcy: Guntram i Chikdebert II pozwolili Kolumbanowi na założenie klasztorów w Annegray, Fontanaines i Luxeuil. Ta ostatnia fundacja była najbardziej słynna w ówczesnych czasach. Panował w tych klasztorach iroszkocki styl życia. Kolumban napisał własną regułę zakonną, bardzo surową w swoich wymaganiach, gdzie nawet była przewidziana kara chłosty. „Na przykład kapłan, który przystępował do ołtarza nieogolony albo bez obciętych paznokci winien otrzymać 6 uderzeń. Furtian, zaniedbujący swoje obowiązki, winien otrzymać 50 uderzeń”. Ta tak bardzo surowa reguła z czasem została zastąpiona przez łagodniejszą regułę zakonną ułożoną przez św. Benedykta z Nursji (+ 547). Kolumban pozostawił też po sobie „Księgę pokutniczą”, w której wymienił wszystkie kary i winy zakonników (W. Zaleski).

Kolumban cieszył się uznaniem na dworze burgundzkim, jednakże naraził się królewskiej konkubinie Brunhildzie, ganiąc jej obyczaje niezgodne z Bożymi przykazaniami. Ta wymogła na królu Teodoryku wygnanie Kolumbana z Burgundii. Pod eskortą odprowadzono Kolumbana do Nantes, skąd miał odpłynąć do Irlandii. Wydostał się jednak spod zbrojnej opieki i udał się do Metz, gdzie spotkał się z życzliwym mu królem Teodobertem. Kolumban następnie przybył poprzez Alpy do Lombardii, gdzie za zgodą tamtejszego króla Agilulfa założył sławne do dzisiaj opactwo w Bobio. W tym klasztorze Kolumban odszedł do Pana 23 listopada 615 r. w opinii świętości. H. Fros pisał o św. Kolumbanie, że „pozostawił po sobie nie tylko sławę wielkiego fundatora, duchownego ojca wielu mnichów, ale także dorobek literacki: listy, mowy, reguły mnisze. Okazał się w tych pismach takim, jakim był w działalności: człowiekiem surowej niemal pierwotnej ascezy, wielkiej gorliwości i apostolskiego zapału, a równocześnie mężem wysokiej kultury, łagodności i wyrozumienia”.

Liturgiczny obchód ku czci św. Kolumbana, opata, przypada na dzień jego narodzin dla nieba, czyli 23 listopada i ma charakter wspomnienia dowolnego.

Święty Kolumban, opat, jest patronem Irlandii, orędownikiem przed Bogiem w niebezpieczeństwie powodzi i w chorobach psychicznych. W ikonografii przedstawia się św. Kolumbana jako opata z pastorałem, jak też jako brodatego mnicha z księgą lub jako eremitę z niedźwiedziem (J. Strzelczyk).


prace przy świątyni św. Marcina, zostały zakończone

Nareszcie!. Pan Bóg dał dobrą pogodę, firma przybyła, mogliśmy zatem wykonać konieczną już konserwację  dachu, ścian, drzwi i okien naszej pięknej i zabytkowej Świątyni, p.w. św. Marcina Biskupa. Chciałbym też, aby w tym dniu, zabrzmiały wszystkie dzwony, które są w naszej dzwonnicy, na czele z tym największym, zwanym “MARYJA”, którego mechanizm jest naprawiany.               

po renowacji:

 

33 niedziela zwykła, rok C

Słowo Boże odsłania przed nami tajemnice życia wiecznego. Słowo Boże daje nam nadzieję, która towarzyszyła braciom Machabejskim i tylu męczennikom Kościoła. Słuchajmy więc tego, co do nas mówi Pan, byśmy byli ludźmi wiary i nadziei.

Liturgia Słowa Bożego:

PIERWSZE CZYTANIE

Ml 3, 19-20a

Sprawiedliwy sąd Boży

Czytanie z Księgi proroka Malachiasza

«Oto nadchodzi dzień palący jak piec, a wszyscy pyszni i wszyscy czyniący nieprawość będą słomą, więc spali ich ten nadchodzący dzień, mówi Pan Zastępów, tak że nie pozostawi po nich ani korzenia, ani gałązki. A dla was, czczących moje imię, wzejdzie słońce sprawiedliwości i uzdrowienie w jego skrzydłach».

Oto słowo Boże.

PSALM

Ps 98 (97), 5-6. 7-8. 9 (R.: por. 9)

Refren: Pan będzie sądził ludy sprawiedliwie.

Śpiewajcie Panu przy wtórze cytry, *
przy wtórze cytry i przy dźwięku harfy.
Przy trąbach i przy głosie rogu, *
na oczach Pana, Króla, się radujcie.

Refren.

Niech szumi morze i wszystko, co w nim żyje, *
krąg ziemi i jego mieszkańcy.
Rzeki niech klaszczą w dłonie, *
góry niech razem wołają z radości.

Refren.

W obliczu Pana, który nadchodzi, *
aby osądzić ziemię.
On będzie sądził świat sprawiedliwie *
i ludy według słuszności.

Refren.

DRUGIE CZYTANIE

2 Tes 3, 7-12

Kto nie chce pracować, niech też nie je

Czytanie z Drugiego Listu Świętego Pawła Apostoła do Tesaloniczan

Bracia:
Sami wiecie, jak należy nas naśladować, bo nie wzbudzaliśmy wśród was niepokoju ani u nikogo nie jedliśmy za darmo chleba, ale pracowaliśmy w trudzie i zmęczeniu, we dnie i w nocy, aby dla nikogo z was nie być ciężarem. Nie żebyśmy nie mieli do tego prawa, lecz po to, aby dać wam samych siebie za przykład do naśladowania. Albowiem gdy byliśmy u was, nakazywaliśmy wam tak: Kto nie chce pracować, niech też nie je!

Słyszymy bowiem, że niektórzy wśród was postępują wbrew porządkowi: wcale nie pracują, lecz zajmują się rzeczami niepotrzebnymi. Tym przeto nakazujemy i napominamy ich w Panu Jezusie Chrystusie, aby pracując ze spokojem, własny chleb jedli.

Oto słowo Boże.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ

Łk 21, 28bc

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Nabierzcie ducha i podnieście głowy,
ponieważ zbliża się wasze odkupienie.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

EWANGELIA

Łk 21, 5-19

Jezus zapowiada prześladowania swoich wyznawców

Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Gdy niektórzy mówili o świątyni, że jest przyozdobiona pięknymi kamieniami i darami, Jezus powiedział: «Przyjdzie czas, kiedy z tego, na co patrzycie, nie zostanie kamień na kamieniu, który by nie był zwalony».

Zapytali Go: «Nauczycielu, kiedy to nastąpi? I jaki będzie znak, gdy to się dziać zacznie?»

Jezus odpowiedział: «Strzeżcie się, żeby was nie zwiedziono. Wielu bowiem przyjdzie pod moim imieniem i będą mówić: „To ja jestem” oraz: „Nadszedł czas”. Nie podążajcie za nimi! I nie trwóżcie się, gdy posłyszycie o wojnach i przewrotach. To najpierw „musi się stać”, ale nie zaraz nastąpi koniec».

Wtedy mówił do nich: «Powstanie naród przeciw narodowi” i królestwo przeciw królestwu. Wystąpią silne trzęsienia ziemi, a miejscami głód i zaraza; ukażą się straszne zjawiska i wielkie znaki na niebie. Lecz przed tym wszystkim podniosą na was ręce i będą was prześladować. Wydadzą was do synagog i do więzień oraz z powodu mojego imienia wlec was będą przed królów i namiestników. Będzie to dla was sposobność do składania świadectwa. Postanówcie sobie w sercu nie obmyślać naprzód swej obrony. Ja bowiem dam wam wymowę i mądrość, której żaden z waszych prześladowców nie będzie mógł się oprzeć ani sprzeciwić. A wydawać was będą nawet rodzice i bracia, krewni i przyjaciele i niektórych z was o śmierć przyprawią. I z powodu mojego imienia będziecie w nienawiści u wszystkich. Ale włos z głowy wam nie spadnie. Przez swoją wytrwałość ocalicie wasze życie».

Oto słowo Pańskie.


ROZWAŻANIE