Wkrótce Adwent

Adwent to w Kościołach chrześcijańskich, w tym w Kościele katolickim, okres pobożnego i radosnego oczekiwania na przyjście Jezusa Chrystusa. Trwa on od 23 do 28 dni, obejmuje cztery kolejne niedziele, a pierwsza z nich rozpoczyna rok liturgiczny Kościoła rzymskokatolickiego. Adwent w 2021 roku rozpoczyna się 28 listopada.

● Adwent w Kościołach chrześcijańskich oznacza czas poprzedzający ponowne przyjście Jezusa.
● Okres adwentu rozpoczyna się od pierwszych Nieszporów w pierwszą niedzielę adwentu, obejmuje cztery niedziele i kończy się pierwszymi Nieszporami w wigilijny wieczór 24 grudnia.
● Do symboli adwentu zalicza się kalendarz adwentowy, lampion adwentowy, świecę roratnią, wędrującą figurę Matki Bożej.
● Roraty to poranne msze święte odprawiane ku czci Najświętszej Maryi Panny w okresie adwentu.
● Pierwsza niedziela adwentu w 2021 roku przypada na dzień 28 listopada.

Co to jest adwent?
Adwent, z łacińskiego adventus, czyli „przyjście” to czas pobożnego i radosnego oczekiwania na powtórne przyjście Jezusa Chrystusa. W Kościele katolickim okres ten rozpoczyna się od pierwszych Nieszporów niedzieli po sobocie 34. tygodnia okresu zwykłego, obejmuje cztery kolejne niedziele i kończy pierwszymi Nieszporami uroczystości Bożego Narodzenia w wieczór wigilijny 24 grudnia. W praktyce pierwsza niedziela adwentu przypada na okres pomiędzy 18 listopada a 3 grudnia.

Co oznacza słowo adwent? Samo słowo „adwent” to tłumaczenie greckich epifania i parusia. W Rzymie oznaczał on oficjalny przyjazd dygnitarza państwowego oraz objęcie przez niego urzędu, w języku religijnym zaś rozumiany był jako coroczne przybycie do świątyni bóstwa. Stąd właśnie adventus dla chrześcijan był synonimem przyjścia Jezusa Chrystusa w sensie wcielenia i jednocześnie przyjścia powtórnego w chwale.

Pierwsza niedziela adwentu to jednocześnie pierwsza niedziela roku liturgicznego.

Ile trwa adwent?
Adwent trwa od 23 do 28 dni i obejmuje cztery kolejne niedziele. Przyjmuje się, że liczba ta nawiązuje do czterdziestodniowej wędrówki Izraelitów przez pustynię po ich wyprowadzeniu przez Mojżesza z niewoli egipskiej, co opisuje Stary Testament.

Znaki i symbole adwentu
Adwent to okres, który w Kościele katolickim pełen jest symboli, znaków i zwyczajów, które z różną starannością są kultywowane. Wśród nich wymienić można:

– wieniec adwentowy,
– kalendarz adwentowy,
– lampion adwentowy,
– świecę roratnią,
– wędrującą figurę Matki Bożej.

Ponadto wśród wiernych Kościoła katolickiego często praktykowanym zwyczajem jest podejmowanie postanowień. Postanowienia adwentowe to forma duchowego przygotowania do ponownego przyjścia Jezusa poprzez określone wyrzeczenie lub zobowiązanie.

Wieniec adwentowy
Wieńce adwentowe to jeden z najbardziej powszechnych symboli adwentowych. Wieniec wykonywany jest z gałązek drzewa iglastego, na ogół świerku, sosny, cyprysiku, jodły lub cisu, a jego najważniejszymi elementami są cztery świece. Każda z nich zapalana jest w kolejne niedziele adwentu, wszystkie posiadają także określoną nazwę i symbolikę tj.:

● pierwsza świeca to tzw. Świeca Proroka lub Świeca Nadziei – symbolizuje ona proroków, którzy zapowiedzieli narodzenie Mesjasza,

● druga świeca to tzw. Świeca Betlejem lub Świeca Pokoju – zapalana jest ona na pamiątkę miejsca, w którym urodził się Jezus,

● trzecia świeca to tzw. Świeca Pasterzy lub Świeca Radości – przypomina ona o pasterzach, którzy jako pierwsi zobaczyli nowonarodzonego Jezusa,

● czwarta świeca to tzw. Świeca Aniołów lub Świeca Miłości – symbolizuje ona aniołów, którzy objawili się pasterzom w Betlejem.

Kształt wieńca adwentowego także nie jest przypadkowy – okrągły wieniec symbolizuje nieskończoność i życie wieczne. To także podkreślenie założenia, że Bóg nie ma ani początku, ani końca.

Warto zauważyć, że pozbawiony symboliki religijnej wieniec, jest także często wykorzystywaną ozdobą świąteczną.

Kalendarz adwentowy
Kalendarz adwentowy to składający się z 24 elementów kalendarz, który przypomina o zbliżającym się ponownym narodzeniu Jezusa. Współcześnie jest on na ogół wykonywany z myślą o dzieciach, które za kolejnymi okienkami, drzwiczkami lub na poszczególnych szczeblach adwentowej drabiny bądź w kolejno ponumerowanych woreczkach znajdują drobne upominki, a niekiedy także zadania, które mają pomóc im w przeżyciu świąt Bożego Narodzenia w duchu religijnym.

Lampion adwentowy
Lampion adwentowy nawiązuje do przypowieści Jezusa o pięciu roztropnych pannach, które oczekiwały na przyjście oblubieńca. Ma on postać czworoboku, którego ścianki można ozdobić symbolami chrześcijańskimi. W lampionie umieszcza się świecę idąc na roraty.

Co to są roraty?
Roraty to poranne msze święte, które odprawiane są w dni powszednie przez cały okres adwentu przed wschodem lub o wschodzie słońca. Roraty sprawowane są ku czci Najświętszej Maryi Panny, matki Jezusa, której obecność symbolizuje świeca roratnia. Zwyczajowo roraty rozpoczynają się przy zgaszonych światłach, a kościół i wierni oświetlani są jedynie świecami z lampionów adwentowych. Światła zapalane są dopiero podczas hymnu „Chwała na wysokości Bogu”.

Nazwa wywodzi się od pierwszych słów antyfony, czyli wersetu rozpoczynającego modlitwę – Rorate coeli, desuper tj. niebiosa, spuśćcie rosę.

Świeca roratnia
Świeca roratnia, nazywana też roratką to dodatkowa świeca zapalana w kościele na ołtarzu podczas rorat. Na ogół jest to biała świeca, dodatkowo dekorowana niebieską lub białą wstążką i zielonymi ozdobami. Symbolizuje ona Maryję, matkę Jezusa.

Wędrująca figura Matki Bożej
Zwyczaj ten polega na przyjmowaniu figury Matki Bożej z kościoła po roratach w poszczególnych domach. Na ogół przyjmowana jest ona na jeden dzień, a kolejnego przekazywana jest podczas rorat następnej rodzinie. Zwyczajowo wybór rodziny odbywa się poprzez losowanie dziecka, które uczestniczy w danym dniu we mszy świętej roratniej.

Symbole adwentu – kolor szat liturgicznych
Symboliczne znaczenie ma także kolor szat liturgicznych, które używane są w adwencie. Kolor fioletowy szat z symbolizuje tu oczekiwanie na ponowne przyjście Jezusa i związaną z tym nadzieję. W trzecią niedzielę adwentu tzw. niedzielę Gaudete, czyli „niedzielę radości” kapłan zakłada zaś szaty w kolorze różowym. Kolor ten symbolizuje radość.

Pieśni adwentowe
W okresie adwentu w Kościele katolickim śpiewane są także odmienne, względem pozostałych okresów roku liturgicznego, pieśni kościelne. Pieśni adwentowe dzielone są niekiedy na dwie grupy tj.:
– Rorate, czyli pieśni o tęsknocie za Jezusem-Zbawicielem,
– piosenki adwentowe.

Adwent 2021
Kiedy zaczyna się adwent w 2021 roku? Według tegorocznego kalendarza pierwsza i kolejne niedziele adwentu przypadają w następujące dni:

28 listopada – pierwsza niedziela adwentu,

5 grudnia – druga niedziela adwentu,

12 grudnia – trzecia niedziela adwentu,

19 grudnia – czwarta niedziela adwentu.

Także w tym roku odpusty dla zmarłych przez cały listopad

Penitencjaria Apostolska – najwyższy trybunał w sprawach sumienia – opublikowała dekret, w którym ze względu na stan trwającej pandemii, potwierdza i przedłuża na cały listopad 2021 r. wszystkie dobrodziejstwa duchowe już udzielone 22 października 2020 r. dekretem, którym, ze względu na pandemię Covid-19, zostały przedłużone na cały miesiąc listopad 2020 r. odpusty zupełne dla zmarłych wiernych.

Odpust jest to darowanie przez Boga kary doczesnej za grzechy odpuszczone już co do winy. Rozróżnia się odpusty cząstkowe i zupełne (zależnie od tego, w jakim stopniu uwalniają nas od kary doczesnej). Odpusty te może zyskiwać każdy ochrzczony po spełnieniu odpowiednich warunków dla siebie lub ofiarowywać je za zmarłych.

Warunki uzyskania odpustu zupełnego:

Brak jakiegokolwiek przywiązania do grzechu, nawet powszedniego (jeżeli jest brak całkowitej dyspozycji – zyskuje się odpust cząstkowy).

Stan łaski uświęcającej (brak nieodpuszczonego grzechu ciężkiego) lub spowiedź sakramentalna.

Przyjęcie Komunii świętej.

Odmówienie modlitwy (np. “Ojcze nasz” i “Zdrowaś Mario”) w intencjach Ojca Świętego (nie chodzi o modlitwę w intencji samego papieża, choć i ta modlitwa jest bardzo cenna; modlitwa związana z odpustem ma być skierowana w intencji tych spraw, za które modli się każdego dnia papież. Intencje te są często ogłaszane, m.in. na stronach KAI, z kalendarzem na dany miesiąc).

Wykonanie czynności związanej z odpustem.

Ewentualna spowiedź, Komunia święta i modlitwa w intencjach Ojca Świętego mogą być wypełnione w ciągu kilku dni przed lub po wypełnieniu czynności, z którą związany jest odpust; między tymi elementami musi jednak istnieć związek.

Po jednej spowiedzi można uzyskać wiele odpustów zupełnych, natomiast po jednej Komunii świętej i jednej modlitwie w intencjach papieża – tylko jeden odpust zupełny.

Kościół zachęca do ofiarowania odpustów za zmarłych (niekoniecznie muszą być to osoby nam znane, nie musimy wymieniać konkretnego imienia – wystarczy ofiarować odpust w intencji osoby zmarłej, która tego odpustu potrzebuje).

; Uroczystość Chrystusa Króla 21/11/2021

Wstęp do liturgii słowa

Liturgia Słowa przypomina nam prawdę, że przemijalność jest istotną cechą człowieka oraz świata, na którym żyjemy. Słowo Boże ukazuje nam fakt, że Królestwo Chrystusa nie jest z tego świata, ale ono pochodzi od Stwórcy.

Królestwo niebieskie tutaj na ziemi, rozsiewa się dzięki słuchaniu Słowa Bożego i świadczeniu o nim wobec braci.

Wsłuchajmy się w słowo, które wsiewa w nasze serca wiarę, nadzieję i miłość.


Rok św. Józefa – polski tekst nowych wezwań w Litanii do świętego Józefa

1 maja 2021 roku Stolica Apostolska ogłosiła siedem nowych wezwań w Litanii do św. Józefa (List Kongregacji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów Prot. N. 133/21): Custos Redemptoris, Servus Christi, Minister salutis, Fulcimen in difficultatibus, Patronus exsulum, Patronus afflictorum, Patronus pauperum.

12 czerwca 2021 roku Konferencja Episkopatu Polski, zgodnie z Listem Kongregacji zatwierdziła brzmienie wezwań w języku polskim, przygotowane przez Komisję ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów KEP: Opiekun Odkupiciela, Sługa Chrystusa, Sługa zbawienia, Podpora w trudnościach, Patron wygnańców, Patron cierpiących, Patron ubogich.

Nowe brzmienie Litanii obowiązuje z dniem podjęcia uchwały:

Litania do świętego Józefa

Kyrie eleison.
Christe, eleison.
Kyrie eleison.

Chryste, usłysz nas. – Chryste, wysłuchaj nas.
Ojcze z nieba, Boże, – zmiłuj się nad nami.
Synu, Odkupicielu świata, Boże, – zmiłuj się nad nami.
Duchu Święty, Boże, – zmiłuj się nad nami.
Święta Trójco, Jedyny Boże, – zmiłuj się nad nami.
Święta Maryjo, – módl się za nami.
Święty Józefie,
Przesławny potomku Dawida,
Światło Patriarchów,
Oblubieńcze Bogarodzicy,
Opiekunie Odkupiciela,
Przeczysty stróżu Dziewicy,
Żywicielu Syna Bożego,
Troskliwy obrońco Chrystusa,
Sługo Chrystusa,
Sługo zbawienia,
Głowo Najświętszej Rodziny,
Józefie najsprawiedliwszy,
Józefie najczystszy,
Józefie najroztropniejszy,
Józefie najmężniejszy,
Józefie najposłuszniejszy,
Józefie najwierniejszy,
Zwierciadło cierpliwości,
Miłośniku ubóstwa,
Wzorze pracujących,
Ozdobo życia rodzinnego,
Opiekunie dziewic,
Podporo rodzin,
Podporo w trudnościach,
Pociecho nieszczęśliwych,
Nadziejo chorych,
Patronie wygnańców,
Patronie cierpiących,
Patronie ubogich,
Patronie umierających,
Postrachu duchów piekielnych,
Opiekunie Kościoła świętego,

Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, – przepuść nam, Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, – wysłuchaj nas, Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, – zmiłuj się nad nami.

P. Ustanowił go panem domu swego.
W. I zarządcą wszystkich posiadłości swoich.

Módlmy się. Boże, Ty w niewysłowionej Opatrzności wybrałeś świętego Józefa na Oblubieńca Najświętszej Rodzicielki Twojego Syna, + spraw, abyśmy oddając mu na ziemi cześć jako opiekunowi, * zasłużyli na jego orędownictwo w niebie. Przez Chrystusa, Pana naszego. W. Amen.

Objaśnienie do nowych wezwań:

Wyrażenie Custos Redemptoris (Opiekun Odkupiciela) pochodzi z Adhortacji Apostolskiej „Redemptoris Custos” św. Jana Pawła II, której polski oficjalny tytuł brzmi „Opiekun Zbawiciela”. W litanii zachowano bardziej dosłowne i wierne łacinie znaczenie „Redemptor” („Odkupiciel”).
Wyrażenie Servus Christi (Sługa Chrystusa) pochodzi z homilii św. Pawła VI z 19 marca 1966, jest też przywołane w adhortacji „Redemptoris Custos” i w liście „Patris Corde”. Wprawdzie w oryginalnym tekście homilii Papieża Pawła VI używa się wyrażenia „Mesjasz” („a servizio del Messia”), jednak kierując się podobieństwem do tekstu łacińskiego zachowano wyrażenie „Chrystus”. Łacińskie „Christus” jest tożsame z „Mesjasz”, podobnie polskie „Chrystus” oznacza w rzeczywistości „Mesjasz” (dosł. namaszczony).
Wyrażenie „Minister salutis”(Sługa zbawienia) pochodzi z homilii św. Jana Chryzostoma do Ewangelii wg św. Mateusza, było też przywołane przez Jana Pawła II w adhortacji „Redemptoris Custos”. Dosłowne polskie tłumaczenie „minister” to „sługa”, które ostatecznie wybrano ze świadomością, że w tekście Litanii obok już jest wezwanie „sługo Mesjasza” z użytym innym terminem łacińskim (servus). Język łaciński jest w tej dziedzinie bogatszy i chociaż w polskich tłumaczeniach „minister” czasami oddaje się terminem „szafarz”, to jednak w przypadku omawianego tytułu lepiej brzmi „sługa”.
Wyrażenie Fulcimen in difficultatibus (Podpora w trudnościach) pochodzi ze wstępu do listu apostolskiego Papieża Franciszka „Patris corde”. Wprawdzie w oficjalnym tekście polskim tego listu pada wyrażenie „pomocnik w chwilach trudnych”, to jednak łacińskie „fulcimen” oznacza dosłownie podporę, kolumnę. Dlatego przyjęto, aby powtórzyć polskie słowo „podporo”, które w Litanii już pada obok w zwrocie „podporo rodzin” (z użyciem łacińskiego „columen”).
Wyrażenia Patronus exsulum (Patron wygnańców), Patronus afflictorum (Patron cierpiących) i Patronus pauperum (Patron ubogich) pochodzi z listu apostolskiego Papieża Franciszka „Patris corde”, w polskiej wersji przyjęto terminy identyczne z polskim tekstem listu Papieża (nr 5).
Bp Piotr Greger, przewodniczący Komisji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów, podkreślił, że 3 wezwania znane z już istniejących poprzednich dokumentów kościelnych noszą bezpośrednie odwołanie do Chrystusa (Custos Redemptoris, Servus Christi, Minister salutis) i podkreślają związek św. Józefa ze Zbawicielem w swoistym układzie wertykalnym (człowiek-Bóg), natomiast 4 nowe wezwania pochodzące wprost z listu Papieża Franciszka odwołują się do relacji św. Józefa wobec wiernych (Fulcimen in difficultatibus, Patronus exsulum, Patronus afflictorum, Patronus pauperum) i uzupełniają nowe wezwania o wymiar horyzontalny.

Ks. Dominik Ostrowski, konsultor Komisji dodał, że Kongregacja ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów publikując nowy łaciński tekst Litanii przypomniała, że przy wezwaniach do Boga na początku Litanii oraz na końcu można zastosować zamiennie formuły A/B zgodnie z wzorem opublikowanym w Litanii do Świętych, ogłoszonej w księdze „Calendarium Romanum” z 1969 roku. W przypadku Litanii do św. Józefa oznacza to ewentualną możliwość użycia wezwań „Chryste, usłysz nas / Chryste, wysłuchaj nas” (formuła A), zamiast lub obok słów „Baranku Boży…” (formuła B). W praktyce tych rozwiązań się nie stosuje i nie ma takiej konieczności, ale warto wiedzieć, że taka możliwość istnieje i że jest ona zgodna z prawem.

BP KEP