kurs dla fotografów

Wydział Duszpasterski Kurii Metropolitalnej w Gnieźnie wraz z Komisją Liturgiczną zapraszają na szkolenie dla operatorów kamer video i fotografów. Szkolenie organizowane jest w archidiecezji gnieźnieńskiej raz w roku. Tegoroczne odbędzie się w środę 13 listopada o godzinie 18.00 w Centrum Edukacyjno-Formacyjnym w Gnieźnie (ul. Seminaryjna 2). Przypominamy, że fotografowie i operatorzy kamer na stałe lub okazjonalnie fotografujący w czasie celebracji liturgicznych są zobowiązani do ukończenia powyższego szkolenia, czego potwierdzeniem będzie otrzymanie pisemnego upoważnienia władzy duchownej. Wraz z formularzem zgłoszeniowym należy przesłać aktualne zdjęcie legitymacyjne. Linki poniżej.

Zgłoszenia do 8 listopada włącznie. Dodatkowe informacje zostaną przekazane w mailu potwierdzającym zapis.

  • Link do formularza zgłoszeniowego → TUTAJ
  • Link do formularza przesłania zdjęcia max 10 MB (dla posiadaczy konta gmail) → TUTAJ

W sytuacji braku dostępu do konta gmail zdjęcie można przesłać na adres duszpasterstwo@archidiecezja.pl

Zdjęcia muszą być za każdym razem podpisane według wzoru: Jan_Kowalski.jpg


 

niedziela misyjna i tydzień misyjny *20/10/2019

Papież na Niedzielę Misyjną: każdy z nas jest misją w świecie
Każdy z nas jest misją w świecie, ponieważ jest owocem Bożej miłości – przekonuje Franciszek w orędziu na Światowy Dzień Misyjny. Papież wzywa w nim Kościół do ewangelicznego przekwalifikowania jego misji głoszenia Ewangelii. Tytułem orędzia jest hasło zwołanego przez Ojca Świętego na październik nadzwyczajnego miesiąca misyjnego: „Ochrzczeni i posłani. Kościół Chrystusa w misji na świecie”.

Papieskie orędzie jest mocnym wołaniem o obudzenie misyjnego ducha w każdym ochrzczonym. Papież wzywa do hojnego dzielenia się darem wiary, który darmo otrzymaliśmy na chrzcie. Przypomina, że trzeba, aby ten, kto głosi Boga, był mężem Bożym. Zauważa, że nakaz misyjny dotyczy każdego bardzo bezpośrednio. „Ten kto, miłuje wyrusza w drogę, jest pobudzony, by wyjść ze swoich ograniczeń, jest pociągnięty i pociąga, daje siebie drugiemu i nawiązuje relacje rodzące życie. Nikt nie jest bezużyteczny i nieistotny dla Bożej miłości. Każdy z nas jest misją w świecie, ponieważ jest owocem Bożej miłości” – podkreśla Ojciec Święty.

Franciszek przypomina, że współczesny świat, w którym godność ludzka i życie są coraz mniej szanowane, bardziej niż kiedykolwiek woła o misjonarzy. Zauważa, że rozprzestrzeniająca się sekularyzacja, w której dokonuje się kulturowe odrzucenie Boga uniemożliwia jakąkolwiek braterską akceptację i owocną jedność rodzaju ludzkiego. Papież przypomina, że głoszenie Jezusa musi się zawsze odbywać w poszanowaniu osobistej wolności każdego, w dialogu z kulturami i religiami ludów, do których jesteśmy posłani. Nawiązując do synodu dla Amazonii wskazuje, że „Odnowiona Pięćdziesiątnica otwiera na oścież drzwi Kościoła, aby żadna kultura nie była zamknięta sama w sobie, a żaden lud nie był odizolowany, lecz otwarty na powszechną komunię wiary”.

Na zakończenie orędzie Papież życzy Papieskim Dziełom Misyjnym, które są światową siecią modlitwy i miłosierdzia misyjnego Następcy Piotra, by w nadzwyczajnym miesiącu misyjnym odnowiły swą służbę na rzecz jego posługi.

Światowy Dzień Misyjny zwany też Niedzielą Misyjną obchodzony będzie w tym roku 20 października.

wspominamy i świętujemy:

 

Wspomnienie św. Jadwigi Śląskiej

PATRONKA: Europy; Polski, Śląska, archidiecezji wrocławskiej i diecezji Görlitz; miast: Andechs, Berlina, Krakowa, Trzebnicy i Wrocławia; uchodźców oraz pojednania i pokoju.

IMIĘ: pochodzenia germańskiego, znaczy „święty bój”.

Urodziła się w 1174 roku jako córka Bertolda IX, księcia Karyntii. W 1186 roku poślubiła księcia śląskiego Henryka I. Panowała, dążąc do pokoju, łagodnie obchodząc się zarówno z krewnymi (była zmuszona łagodzić spory między swoimi synami), jak i z poddanymi. Opiekowała się ubogimi i więźniami.

Żyła jak pokutnica, w ubóstwie, oddając się modlitwie, postom i umartwieniom. W 1209 roku wstąpiła do założonego przez siebie opactwa cysterskiego w Trzebnicy, a po śmierci męża (1238) przyjęła habit mniszy. Zmarła w roku 1243.


Wspomnienie św. Ignacego Antiocheńskiego, biskupa i męczennika

ATRYBUTY: lew u stóp, symbol IHS na piersi świętego.

IMIĘ: pochodzenia greckiego lub łacińskiego, w pierwszym przypadku znaczy „syn”, w drugim – „ognisty, z ognia”.

Pochodził z Syrii, nawrócił się prawdopodobnie w wieku dojrzałym, był trzecim biskupem Antiochii. Tam też został aresztowany podczas prześladowań za Trajana i skazany na śmierć podczas igrzysk w Rzymie, gdzie zginął rozszarpany przez dzikie zwierzęta w 107 roku.

Do stolicy Cesarstwa przybył jako więzień po bardzo długiej podroży, w czasie której napisał siedem listów do chrześcijan z napotykanych po drodze wspólnot, napominając ich i dodając im otuchy. Jest przedstawiany w szatach królewskich, z przeszytym sercem.


Święto św. Łukasza, ewangelisty

OPIEKUN: chirurgów, złotników, szklarzy, medyków, miniaturzystów, notariuszy, pisarzy i artystów.

ATRYBUT: wół.

IMIĘ: jest skrótem od łacińskiego imienia Lucanus, które znaczy „pochodzący z Lukanii”.

Łukasz napisał trzecią Ewangelię i Dzieje Apostolskie. Był syryjskim medykiem, nawrócił się na chrześcijaństwo, należał do wspólnoty w Antiochii i był współpracownikiem Świętego Pawła, towarzysząc mu w licznych podróżach apostolskich. W swojej Ewangelii, charakteryzującej się zgromadzonymi w niej przypowieściami o miłosierdziu, wiele uwagi poświęcił dzieciństwu Jezusa, być może dzięki bezpośredniemu świadectwu Matki Bożej.

Jest przedstawiany jako piszący Ewangelię lub malujący portret Matki Bożej.


Wspomnienie św. Pawła od Krzyża, prezbitera

Na wzgórzu Celio, niedaleko Koloseum, w Bazylice św. Jana i św. Pawła w Rzymie znajduje się ciało 81-letniego człowieka, który przeszedł do spoczynku wiecznego 18 października 1775 r. To Paweł Franciszek Danei – św. Paweł od Krzyża, jak sam siebie nazwał w chwili, gdy jako 25-letni mężczyzna stał się pierwszym pasjonistą. I on stawiał sobie natarczywe pytanie: Dlaczego? Już od dziecka zaznał bólu, głodu, niepowodzeń. Wrażliwy na problemy ludzkie, pytanie to słyszał i wyczytywał z ludzkich oczu. Szukając – znalazł odpowiedź. Nie w systemach filozoficznych, nie w teoriach dawniejszych czy nowszych, lecz w osobie Ukrzyżowanego Jezusa. Odkryta prawda była zbyt wielka, a zapotrzebowanie na nią zbyt powszechne, by zachować ją tylko dla siebie. Zrezygnował z małżeństwa i rodziny, by założyć rodzinę zakonną. “Zgromadził towarzyszy, aby żyli razem i głosili ludziom Ewangelię Chrystusa” (Konstytucje Zgromadzenia Pasjonistów, 1). Chrystus na Krzyżu – to punkt wyjścia w działalności i życiu Pawła, punktem zaś dojścia jest ludzkie zagubienie w kłopotach życia i poszukiwaniu sensu istnienia. Umęczony Jezus i ludzie. Od ludzi do Chrystusa – z Chrystusem do ludzi – to przedmiot jego działalności, zdumiewającej w swym zasięgu i skutkach. I tak do kontemplacji dołączył przepowiadanie, a zamiłowanie do eremityzmu i życia pokutniczego połączył z dynamicznym apostolstwem słowa krzyża. Patrząc w ten sposób na krzyż, Paweł wkroczył świadomie na drogę krzyża, gdyż doskonale wiedział, że tylko na tej drodze może stać się ściśle jedno z Ukrzyżowanym. Od pierwszych chwil umiłował krzyż, objął go mocno ramionami i przycisnął do serca.
Żeby zaś nieustannie rozważać tajemnicę Męki Zbawiciela, prosił, aby była ona wyryta w jego sercu. Jednak nie poprzestawał tylko na sobie, lecz zawsze dbał o to, by krzyż Chrystusowy i Jego zbawcza Męka były ukazywane ludziom. Wymagał, aby zakonnicy najpierw sami żyli w głębokiej przyjaźni z Jezusem Ukrzyżowanym, i w ten sposób mogli lepiej świadczyć o Nim wśród ludzi. Temu ideałowi podporządkował całą zewnętrzną organizację. Stały kontakt z Jezusem Ukrzyżowanym wycisnął piętno na mentalności Pawła, na jego sposobie mówienia, a nawet na stylu bycia.
Paweł po trudach życia odszedł do Pana. Jako duchowy testament dla swych synów zostawił to, co przez całe życia sam realizował: nakaz nieustannego rozpamiętywania Męki Chrystusa oraz głoszenie tej Tajemnicy innym. “Pragnął, aby jego uczniowie prowadzili życie “podobne życiu Apostołów”, troszcząc się o głębokiego ducha modlitwy, pokuty i samotności” (Konstytucje Zgromadzenia Pasjonistów, 

28 niedziela zwykła, rok c

Słowo Boże wzywa nas dzisiaj do wdzięczności. Tak wiele Bóg nam daje, a tak mało jest tych, którzy to dostrzegają i dziękują. Słuchając słowa Bożego przyjmij postawę Samarytanina, który otrzymał dar i wrócił do Chrystusa, by mu podziękować.